In 2007 daalde het gemiddelde tarief dat actieve gebruikers voor bankdiensten betaalden met 1% naar €70. In Zuidoost-Azië was dit €52 en in Noord-Amerika €79. Achter deze ogenschijnlijke stabiliteit gaan echter opvallende regionale en landelijke verschillen schuil.

Noord-Amerika vertoonde de grootste prijsstijging (gemiddeld 5,7%) als gevolg van hogere tarieven voor betalingen en geldopnames. In de afgelopen drie jaar was er een prijsdaling te zien vanwege hevige concurrentie op het gebied van rekeningbeheer. Het tarief van Zuidoost-Azië daalde dit jaar met 11,1% als gevolg van de toenemende concurrentie met Australië en India, voornamelijk op het gebied van betalingen en accountmanagement. De Europese tarieven bleven stabiel met een minimale prijsstijging van 0,8%, zowel in de eurozone als in landen daarbuiten.

Door de Single Euro Payments Area (SEPA) dalen nog steeds de tarieven in de eurozone 
Met de invoering van de SEPA in het voorzicht zijn de tarieven van pan-Europese betalingen, gedefinieerd als de verzameling van producten waarop gaandeweg SEPA’s pan-Europese normen en voorschriften van toepassing zullen zijn, in de eurozone sneller gedaald dan in de rest van de wereld. Ze daalden met 6,3%, van €41 naar €38.

Prijsstrategieën om consumentengedrag te beïnvloeden
In de afgelopen twee jaar hebben banken tariefstrategieën gebruikt om consumentengedrag te beïnvloeden om zo de concurrentie een stap voor te zijn. Zo is het tarief van verkoopstimulerende producten (zoals lopende rekeningen, betaalkaarten) jaarlijks verlaagd met 0,8%. Door te concurreren met productprijzen die voor consumenten het meest zichtbaar zijn, wordt getracht koopgedrag te bepalen en klantenbinding te bewerkstelligen.

Het vijfde, jaarlijkse World Retail Banking Report is gezamenlijk opgesteld door Capgemini, EFMA en ING, en richt zich op retail banking-thuismarkten. Het rapport verkent de middelen die ‘s werelds vooraanstaande banken hebben toegepast en het analyseert alternatieve distributiestrategieën die autonome groei kunnen realiseren in verzadigde en langzaam groeiende thuismarkten. De bevindingen zijn gebaseerd op interne analyses en diepte-interviews met 52 bankmanagers in 15 landen.

In 2007 daalde het gemiddelde tarief dat actieve gebruikers voor bankdiensten betaalden met 1% naar €70. In Zuidoost-Azië was dit €52 en in Noord-Amerika €79. Achter deze ogenschijnlijke stabiliteit gaan echter opvallende regionale en landelijke verschillen schuil.

Noord-Amerika vertoonde de grootste prijsstijging (gemiddeld 5,7%) als gevolg van hogere tarieven voor betalingen en geldopnames. In de afgelopen drie jaar was er een prijsdaling te zien vanwege hevige concurrentie op het gebied van rekeningbeheer. Het tarief van Zuidoost-Azië daalde dit jaar met 11,1% als gevolg van de toenemende concurrentie met Australië en India, voornamelijk op het gebied van betalingen en accountmanagement. De Europese tarieven bleven stabiel met een minimale prijsstijging van 0,8%, zowel in de eurozone als in landen daarbuiten.

Door de Single Euro Payments Area (SEPA) dalen nog steeds de tarieven in de eurozone 
Met de invoering van de SEPA in het voorzicht zijn de tarieven van pan-Europese betalingen, gedefinieerd als de verzameling van producten waarop gaandeweg SEPA’s pan-Europese normen en voorschriften van toepassing zullen zijn, in de eurozone sneller gedaald dan in de rest van de wereld. Ze daalden met 6,3%, van €41 naar €38.

Prijsstrategieën om consumentengedrag te beïnvloeden
In de afgelopen twee jaar hebben banken tariefstrategieën gebruikt om consumentengedrag te beïnvloeden om zo de concurrentie een stap voor te zijn. Zo is het tarief van verkoopstimulerende producten (zoals lopende rekeningen, betaalkaarten) jaarlijks verlaagd met 0,8%. Door te concurreren met productprijzen die voor consumenten het meest zichtbaar zijn, wordt getracht koopgedrag te bepalen en klantenbinding te bewerkstelligen.

Het vijfde, jaarlijkse World Retail Banking Report is gezamenlijk opgesteld door Capgemini, EFMA en ING, en richt zich op retail banking-thuismarkten. Het rapport verkent de middelen die ‘s werelds vooraanstaande banken hebben toegepast en het analyseert alternatieve distributiestrategieën die autonome groei kunnen realiseren in verzadigde en langzaam groeiende thuismarkten. De bevindingen zijn gebaseerd op interne analyses en diepte-interviews met 52 bankmanagers in 15 landen.